wAcht maAr...
Stel je voor dat je tussen de 10 en 13 bent en je speelt voor het eerst in een toneelstuk, in een echt theater. In een toneelstuk dat speciaal voor jou is geschreven door een toneelschrijver. Je speelt niet alleen, maar samen met een professionele acteur met wie je een week lang hebt gerepeteerd. Je bent geregisseerd door een regisseur. Er is een muzikant die je begeleidt bij je liedje of je rap. Er is een kostuum voor je gemaakt en een décor voor je stuk. Het spotlicht gaat aan...
8 kinderen uit de Indische buurt krijgen de kans en zijn de sterren in hun eigen toneelstuk. Er worden teksten uit het hoofd geleerd, dansjes geoefend, stembanden gesmeerd en raps gerapt totdat de kinderen er bijna bij neervallen. En natuurlijk werd er ook een stevig potje geacteerd. Najoua vond boos spelen het leukst. “Omdat je dan lekker kan schreeuwen en het niet meent”. Na vier dagen zit de grote logeerpartij er weer op en is iedereen helemaal klaar om de kleine slaapkamertjes, die als oefenruimte werden gebruikt, te verruilen voor een echt toneel, met spotlights, decor en kostuums. Dan volgen twee magische avonden. Als echte acteurs en actrices betraden de kids, via de rode loper het theater, om vervolgens een voorstelling te spelen met een pratende appel, kwebbelende kwasten, een roze zebra, een wensbloem en een knalroze flamingo. Niets was te gek! Kadir schoot met verve zijn tegenstanders neer en Lamyae veranderde van onschuldige bloem in een prachtig mensenkind. Kortom: de kinderen speelden de sterren van de hemel.
'wAcht maAr...' werd gespeeld door Ouassima en Lianne, Lamyae en Lotte, Gavin en Thijs, Najoua en Lidwij, Kadir en Menno, Violet en Vicky, Inssaf en Rick, Eva en Babbe.
